Η κλιματική αλλαγή και η τήξη των πάγων στον Αρκτικό Ωκεανό δημιουργούν νέες ναυτιλιακές διαδρομές, προσφέροντας συντομότερες και οικονομικότερες επιλογές για το διεθνές εμπόριο. Οι διαδρομές Northeast Passage (Νορβηγία-Ρωσία) και Northwest Passage (Καναδάς) είναι δύο από τις πιο σημαντικές που αναδύονται, κερδίζοντας ολοένα και περισσότερο ενδιαφέρον για τις εμπορικές μεταφορές.
Η μειωμένη θαλάσσια παγωνιά στον Αρκτικό Ωκεανό επιτρέπει τη διέλευση πλοίων που παραδοσιακά αδυνατούσαν να περάσουν από αυτές τις περιοχές λόγω των πάγων. Η δυνατότητα σύντμησης της διαδρομής μπορεί να μειώσει τον χρόνο ταξιδιού και το κόστος μεταφοράς, κάτι που είναι ιδιαίτερα ελκυστικό για τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο διεθνές εμπόριο.
«Η κλιματική αλλαγή και η τήξη των πάγων οδηγούν σε νέες ναυτιλιακές διαδρομές μέσω του Αρκτικού Ωκεανού. Η Northeast Passage (Νορβηγία, Ρωσία) και η Northwest Passage (Καναδάς) είναι δύο διαδρομές που κερδίζουν ολοένα και περισσότερο την προσοχή των διεθνών εμπορικών οδών. Αυτές οι διαδρομές επιτρέπουν τη συντόμευση των ταξιδιών, μειώνοντας σημαντικά τον χρόνο και τα έξοδα. Η Γροιλανδία αποτελεί κομβικό σημείο για τις διελεύσεις αυτών των διαδρομών» επισημαίνει στο newmoney ο Εμμανουήλ Παπαλέξης με μεγάλη γνώση στα ναυτιλιακά δρώμενα τα οποία υπηρέτησε επί 10ετίες. Στην ανάλυση του περιλαμβάνει τον Ντόναλντ Τραμπ και τις πολιτικές που ακολουθεί έχοντας στο επίκεντρο την Γροιλανδία..
«Η Γροιλανδία αναδεικνύεται ως κομβικό σημείο σε αυτές τις νέες ναυτιλιακές οδούς. Η στρατηγική της θέση στον Αρκτικό Ωκεανό καθιστά τη Γροιλανδία κρίσιμο σταθμό για τις διελεύσεις των πλοίων που ακολουθούν τις νέες διαδρομές, προσφέροντας ευκαιρίες για ανάπτυξη λιμένων και υποδομών. Η αυξανόμενη σημασία των διαδρομών αυτών αναδεικνύει τη σημασία της Γροιλανδίας, όχι μόνο για τις εμπορικές δραστηριότητες, αλλά και για τις γεωπολιτικές εξελίξεις που σχετίζονται με τη ναυτιλία και τη στρατηγική σημασία του Αρκτικού Ωκεανού» αναφέρει και προσθέτει:
«Η Γροιλανδία, παρά το μικρό της πληθυσμό και τις περιορισμένες εξαγωγές, βρίσκεται στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής λόγω της στρατηγικής της θέσης και των φυσικών της πόρων. Η κλιματική αλλαγή και η τήξη των πάγων καθιστούν την περιοχή κεντρικό παράγοντα για τις μελλοντικές παγκόσμιες εμπορικές διαδρομές. Το ενδιαφέρον του Ντόναλντ Τραμπ για την αγορά της Γροιλανδίας αναδεικνύει τη γεωπολιτική και οικονομική αξία της περιοχής, η οποία θα συνεχίσει να είναι το επίκεντρο της διεθνούς πολιτικής σκηνής.»
Όπως εξηγεί οι διαδρομές μέσω του Αρκτικού είναι:
1) NORTHEAST ROUTE ή NORTHEAST PASSAGE (NEP), παράλληλα με την ακτή της Ρωσίας
2) NORTHWEST PASSAGE, παράλληλα με την ακτή του Καναδά.
Υπάρχει και η North sea Route (NSR) η οποία είναι μέρος της NEP.
«Προς το παρόν οι πορείες αυτές είναι πλεύσιμες με βοήθεια παγοθραυστικού μόνο 2 ή 3 μήνες τον χρόνο Ιούλιο – Σεπτέμβριο.
Η ΝΕΡ χρησιμοποιείται περισσότερο. Η Ρωσία έχει διαθέσιμα πολλά και μεγάλα παγοθραυστικά πλοία και γενικά ετοιμάζει υποδομές οι οποίες τα επόμενα χρόνια θα μπορούν να υποστηρίζουν τη ναυσιπλοΐα. Η κίνηση των πλοίων μέσω αυτών των διαδρομών είναι μικρή. Βέβαια αυξάνετε κάθε χρόνο όσο λιώνουν οι πάγοι. Κατά την διάρκεια του 2024 18 πλοία περάσανε την NWP (Canada) από τον Ειρηνικό προς τον Ατλαντικό και τανάπαλιν. Δηλαδή μπήκανε στον Αρκτικό Κύκλο από την Αλάσκα και βγήκανε στον Ατλαντικό από τον Καναδά – Γροιλανδία. Η ΝWR είναι 7000χλμ συντομότερη από την διαδρομή του Panama Canal.
Από το ΝΕΡ και NSR (Ρωσία) το 2024 περάσανε 97 πλοία μεταφέροντας 3 εκατ. Τόνους φορτία. Η διαδρομή Rotterdam Ολλανδίας στην YOKOHAMA Ιαπωνίας μέσω του Ακρωτηρίου Καλής Ελπίδας (Cape of Good Hope) είναι 14,448 ν.μ. Μέσω του Suez Canal 11,133 και μέσω ΝΕΡ-ΝSR (Ρωσία) 7.000 περίπου 25 ημέρες γρηγορότερα. Η συντόμευση αυτή αλλάζει τα δεδομένα για τις παγκόσμιες μεταφορές αυτών των περιοχών. Οικονομία στον χρόνο, στα καύσιμα, στους ναύλους».
Ο Εμμανουήλ Παπαλέξης επισημαίνει:
1. Η Γροιλανδία: Γεωγραφία και Ιστορία
Η Γροιλανδία, το μεγαλύτερο νησί του κόσμου, καλύπτεται κατά το 90% από πάγους. Παρά την ονομασία της, η οποία παραπέμπει σε «πράσινη» χώρα, το νησί είναι σε μεγάλο βαθμό παγωμένο και απομονωμένο. Ο Νορβηγός Βίκινγκς Erik, που την ανακάλυψε το 982, της έδωσε το όνομα “πράσινη” για να προσελκύσει άλλους Βίκινγκς να την αποικίσουν. Σήμερα, έχει πληθυσμό μόλις 56.865 ανθρώπους και αποτελεί αυτόνομη περιοχή της Δανίας, με ειδικό καθεστώς εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Στρατηγική θέση και οικονομική σημασία
Η στρατηγική θέση της Γροιλανδίας είναι καθοριστική για το διεθνές εμπόριο. Βρίσκεται στο σημείο όπου οι θαλάσσιες διαδρομές του Αρκτικού Ωκεανού συναντούν τον Βόρειο Ατλαντικό και τον Αρκτικό Ωκεανό, και γειτνιάζει με σημαντικές χώρες όπως η Ισλανδία και η Αλάσκα (ΗΠΑ). Παρά τη μικρή έκταση του πληθυσμού της, η θέση της αναδεικνύεται ολοένα και περισσότερο καθώς οι κλιματικές αλλαγές καθιστούν την περιοχή πιο προσβάσιμη για ναυτιλιακά περάσματα.
3. Οι ρωσικές και αμερικανικές διεκδικήσεις
Η Ρωσία, ήδη με αναπτυγμένα παγοθραυστικά πλοία και υποδομές στην περιοχή, επενδύει στην εκμετάλλευση των νέων ναυτιλιακών οδών. Από την άλλη, οι ΗΠΑ, με την Αλάσκα, και ο πρώην πρόεδρος Donald Trump είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτηση της Γροιλανδίας, βλέποντας τη στρατηγική και οικονομική αξία της περιοχής. Η διεκδίκηση αυτή αποτυπώνει τον ανταγωνισμό για την κυριαρχία στην περιοχή, που είναι γεμάτη από φυσικούς πόρους όπως πετρέλαιο, φυσικό αέριο, χρυσός και άλλα πολύτιμα μέταλλα.
4. Οικονομικοί πόροι και ορυκτά αποθέματα
Η Γροιλανδία διαθέτει σημαντικά κοιτάσματα φυσικών πόρων, όπως πετρέλαιο, φυσικό αέριο, χρυσό και ουράνιο, τα οποία θα γίνουν προσβάσιμα καθώς οι πάγοι υποχωρούν λόγω της κλιματικής αλλαγής. Αν και αυτά τα κοιτάσματα δεν είναι ακόμη εκμεταλλεύσιμα σε πλήρη κλίμακα, η παγκόσμια ζήτηση για φυσικούς πόρους καθιστά τη Γροιλανδία στρατηγικά πολύτιμη.
5. Η γεωπολιτική στρατηγική του Αρκτικού Κύκλου
Ο Αρκτικός Κύκλος, στον οποίο ανήκει η Γροιλανδία, αναμένεται να είναι το νέο επίκεντρο του διεθνούς ανταγωνισμού για το έλεγχο των θαλάσσιων οδών και των φυσικών πόρων. Οι χώρες που περιβάλλουν τον Αρκτικό Κύκλο, όπως οι ΗΠΑ (Αλάσκα), η Ρωσία, ο Καναδάς, η Νορβηγία και η Γροιλανδία, συνεργάζονται μέσω της Arctic Council, η οποία ασχολείται με θέματα περιβαλλοντικά και άλλα. Παράλληλα υπάρχει έντονος ανταγωνισμός για τη διεκδίκηση εδαφών και πόρων στην περιοχή. Η Ρωσία, για παράδειγμα, διεκδικεί το μεγαλύτερο ποσοστό της Αρκτικής Ακτογραμμής με το επιχείρημα ότι έχει το 55% της.
«Οι οκτώ αυτές χώρες αυτές έχουν περιοχές μέσα στον Αρκτικό κύκλο αλλά δεν τους ανήκουν απλώς τις φροντίζουν» αναφέρει ο Εμμανουήλ Παπαλέξης:
«Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο ο Βόρειος πόλος και Ωκεανός δεν ανήκει σε καμία χώρα. Στην περιοχή του Αρκτικού κύκλου ισχύει μόνο ο διεθνής κανονισμός και νόμος. Οι χώρες του Council έχουν 12 μίλια χωρικά ύδατα και 200 μίλια – ΑΟΖ (αποκλειστικά οικονομική ζώνη). Η Arctic council καθιερώθηκε στην Oττάβα του Καναδά το 1996. Συνέρχεται κάθε 2 χρόνια όταν αλλάζει και η χώρα που προεδρεύει.
Πρόεδρος χώρα για το 2024-2025 είναι η Νορβηγία. Στην περίοδο 2021-2023 Πρόεδρος ήταν η Ρωσία η οποία ήγηρε αξιώσεις ιδιοκτησίας με την δικαιολογία ότι η Ρωσία έχει 55% της Αρκτικής Ακτογραμμής. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι παρόμοιες απαιτήσεις θα δούμε και στο μέλλον από άλλες χώρες εφόσον υπολογίζεται ότι εκτός από πολύτιμα διάφορα ορυκτά κοιτάσματα το 13% των μέχρι σήμερα γνωστών αποθεμάτων πετρελαίου και 30% του φυσικού αερίου ευρίσκονται σ’ αυτήν την περιοχή».
Διαβάστε ακόμη
Γιατί δημοσιονομική ευελιξία και ρήτρα διαφυγής δεν σημαίνει αυξήσεις παροχών
Ανακαινίζω-Νοικιάζω: Ποιοι είναι οι δικαιούχοι στο βελτιωμένο πρόγραμμα
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ