Ενόσω δίνει μια σκληρή «μάχη» με την ενεργειακή κρίση, η Γερμανία καλείται να αντιμετωπίσει ακόμη μία πρόκληση, η οποία μάλιστα απειλεί τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της οικονομίας. Κι αυτή δεν είναι άλλη από τη μεγάλη έλλειψη εργαζομένων.
Η απουσία ποιοτικά καταρτισμένου εργατικού δυναμικού –μια εξέλιξη που οφείλεται αφενός στη γήρανση του πληθυσμού, αφετέρου στις αναταράξεις της πανδημίας- έχει φέρει αρκετές βιομηχανίες, όπως η Airbus, η BMW και η BASF, στην… κόψη του ξυραφιού.
Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι το 50% των επιχειρήσεων αναγκάζεται να προχωρήσει σε μείωση της παραγωγής εξαιτίας της έλλειψης κατάλληλου προσωπικού. Κι αυτό κοστίζει στην οικονομία έως και 85 δισ. δολάρια κάθε χρόνο.
![](https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2022/10/germania.jpg)
«Ολοένα και περισσότερες εταιρείες “κόβουν” την παραγωγή τους, επειδή δεν έχουν αρκετούς εργαζόμενους» τονίζει ο Στέφαν Σάγιερ, ειδικός αναλυτής στο Ινστιτούτο IFO του Μονάχου. «Σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο επίπεδο, αυτό το πρόβλημα θα επιδεινωθεί» προσθέτει, μιλώντας στο Bloomberg.
Πιέσεις για αυξήσεις μισθών
H έλλειψη εργαζόμενων ενδεχομένως ισούται με «θείο δώρο» για τους ίδιους τους εργάτες, οι οποίοι βλέπουν τους μισθούς να αυξάνονται διαρκώς. Όμως, για τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης φαίνεται ότι συνιστά ένα ισχυρό «χτύπημα» στην ανταγωνιστικότητά της. Και μάλιστα τη χειρότερη δυνατή στιγμή.
Οι Γερμανοί βιομήχανοι, ιδίως αυτοί που εξαρτώνται περισσότερο από την ενέργεια, έχουν ήδη δει τα περιθώρια κέρδους να «ψαλιδίζονται» εξαιτίας της εκτόξευσης του κόστους λειτουργίας. Ορισμένες μονάδες δε, έχουν ήδη κλείσει, μεταφέροντας την παραγωγή σε άλλες χώρες, όπου η τιμή της ενέργειας είναι χαμηλότερη.
![](https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2022/10/germania2.jpg)
Οι ελλείψεις σε εργαζόμενους, εύλογα, έρχονται να μεγιστοποιήσουν αυτές τις πιέσεις. Με τους εργαζόμενους να αποτελούν είδος πολυτελείας και τον πληθωρισμό να εκτοξεύεται στο 10,9% τον Σεπτέμβριο, ήδη υπάρχουν τα πρώτα αιτήματα για γενναίες αυξήσεις μισθών. 10,5% ζητούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, 8% οι μεταλλωρύχοι.
Ωστόσο, οι ανοδικές αναπροσαρμογές των αποδοχών δύνανται να ανατροφοδοτήσουν το πληθωριστικό φαινόμενο, δημιουργώντας πρόσθετο πονοκέφαλο στις νομισματικές αρχές, οι οποίες με τα υψηλότερα επιτόκια προσπαθούν να «παγώσουν» την οικονομία και την κυκλοφορία του χρήματος.
Η λύση της μετανάστευσης
Πέραν των γνωστών δημογραφικών τάσεων, η χώρα της κεντρικής Ευρώπης καλείται να διαχειριστεί και τα απόνερα της πανδημικής κρίσης, κατά τη διάρκεια της οποίας εκατομμύρια άνθρωποι τέθηκαν εκτός εργασίας. Πολλοί απ’ αυτούς, όμως, αρνούνται πεισματικά να επιστρέψουν στις θέσεις εργασίας τους, δημιουργώντας μεγάλα κενά.
Η μετανάστευση θα μπορούσε να προσφέρει ορισμένες πολύτιμες ανάσες, αλλά η ενσωμάτωση των ξένων εργαζόμενων στη γερμανική κοινωνία αποτελεί ένα σημαντικό ερωτηματικό. Εξάλλου, πολλοί εξ αυτών φαίνεται ότι προτιμούν τις ΗΠΑ ή άλλες αγγλόγλωσσες χώρες, λόγω της δυσκολίας εκμάθησης των γερμανικών.
Από την πλευρά της, η κυβέρνηση έχει λανσάρει μια νέα στρατηγική για την ανάπτυξη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, το οποίο συνδυάζει αφενός την κατάρτιση των ντόπιων, αφετέρου την ενσωμάτωση των ξένων. Τα αποτελέσματά του, όμως, θα φανούν τα επόμενα χρόνια.
Διαβάστε επίσης
Πώς ορισμένα μεγάλα «πορτοφόλια» γλιτώνουν (προς το παρόν) από το σοκ των αγορών
Νικ Πολίτης: Οι «χρυσές» business του πλουσιότερου Έλληνα της Αυστραλίας